กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 21 พี่น้องแท้ ๆ ที่หาได้ยาก
จูเป่าเหมยเม้มปากน้อย ๆ แก้มป่องกลมราวกับลูกบอลยางใบเล็กที่กำลังพองลม
เธอมองลั่วชิงเหยาด้วยสีหน้าไม่พอใจ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความน้อยใจและไม่ยอมแพ้
“ก่อนเธอสูญเสียความจำ เธอก็ฉลาดกว่าฉันอยู่แล้ว สมองยังหมุนเร็วกว่าฉันอีก ตอนนี้ความจำกลับคืนมาแล้ว ไม่ยิ่งทิ้งฉันไปไกลกว่านี้หลายช่วงถนนหรือไง?”
“เธอฉลาดขึ้น แต่ฉันยังโง่อยู่เหมือนเดิม แบบนี้ไม่ยุติธรรมเกินไปหน่อยหรือ!”
มุมปากของลั่วชิงเหยากระตุกเล็กน้อย
*สรุปคือ เธออยากให้ฉันโง่จนหมดทางเยียวยาเหมือนเธอ ถึงจะพอใจสินะ?*