กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 4 จับได้ตรงจุดจริง ๆ
ความจริงทั้งหมดเป็นอย่างไร ลั่วชิงเหยาไม่รู้ และเธอก็ไม่แน่ใจว่าเป็นความผิดของตัวเองหรือเปล่า
เมื่อครู่ผู้ชายคนนี้คงหลบซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่ง แค่คิดก็ทำให้เธอโมโห น้ำเสียงของลั่วชิงเหยาจึงไม่ค่อยดีนัก
ฝู่เป่ยหานชะงักเมื่อได้ยินประโยคนี้ ผ่านไปครู่ใหญ่...
เขาจึงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยและเย็นชา “สหายลั่ว คุณอย่าปรักปรำผม”
“ถึงผมจะถูกคุณวางแผนเล่นงาน แต่ในเมื่อทำให้คุณเสียความบริสุทธิ์ ผมก็จะไม่ปัดความรับผิดชอบ”
“วันนี้คุณใส่ยาให้ผมมากเกินไป ผมควบคุมตัวเองไม่ได้จริง ๆ ถึงได้ทำให้คุณบาดเจ็บ”
“ถึงคุณจะสมควรโดนแล้ว แต่ผมเองก็ผิดที่อดทนไว้ไม่ไหว”