กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จักรพรรดิหลงฉี่แทบจะนึกว่าหูของตนมีปัญหา พระองค์เบิกตากว้างจ้องมองบุตรชายของตน สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
จ้าวเหวินเซวียนกลั้นรอยยิ้มไม่อยู่ ป้องมือขออภัยเล็กน้อย “เสด็จพ่อ ลูกขออภัยพ่ะย่ะค่ะ
นี่เป็นวิธีที่ลูกคิดร่วมกับซีซี หากท่านจะทรงตำหนิก็ตำหนิลูกเถิด อย่าได้ตำหนิซีซีเด็ดขาด”
จ้าวหลงฉี่ก็อดหัวเราะไม่ได้เช่นกัน ทรงเอ่ยรำพึงเสียงเบา “พูดเช่นนี้แล้ว เราอาจจะมีชะตาลิขิตชะตาคร่าภรรยาจริง ๆ
มิเช่นนั้นเสด็จแม่ของเจ้า อีกทั้งอันกุ้ยเฟย เหตุใดจึงเกิดเรื่องขึ้นติดต่อกันเล่า”
“คิดดูในยามนี้ คงเป็นเพราะดวงชะตาของเราแข็งเกินไป จนไปทำร้ายพวกนางกระมัง”
จ้าวเหวินเซวียนตักน้ำแกงชามหนึ่งด้วยตนเอง ยื่นไปตรงหน้าเสด็จพ่อ