เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ค่ำคืนนี้องค์รัชทายาทจ้าวเหวินเซวียนคลุ้มคลั่งถึงขีดสุดอย่างแท้จริง
หากคืนนี้เขาไม่ได้ทำลายมือข้างนั้นของฆาตกรตัวจริงที่ทำร้ายเสิ่นรั่วซี เกรงว่าคงจะก่อเรื่องจนฟ้าถล่มแผ่นดินทลายเป็นแน่
เฉาถงกอดรัดอนุภรรยาหลิวที่ร่ำไห้ตะโกนก้องไว้แน่น อุดปากนางไว้สุดชีวิต ในที่สุดอนุภรรยาหลิวก็กลั้นหายใจจนขาดอากาศและหมดสติไปในทันที
สองขาของเฉาถงพลันอ่อนยวบ คุกเข่าลงกับพื้นเสียงดังตุบ มองดูเฉาฮวาอวิ๋นบุตรชายคนเล็กที่บาดเจ็บสาหัสหมดสติจนไม่อาจล่วงรู้ความเป็นความตายบนพื้น พลางร่ำไห้ออกมาอย่างเสียขวัญตรงนั้น
“องค์ชาย! กระหม่อมไม่รู้เรื่องจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ! ไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าเจ้าลูกทรพีผู้นี้ได้ก่อเคราะห์ภัยสะเทือนฟ้าดินขึ้นมา! คนในตระกูลเฉาของพวกเราตั้งแต่บนจรดล่าง ไม่มีผู้ใดล่วงรู้เรื่องนี้เลยแม้แต่คนเดียว!
เป็นความผิดของกระหม่อมเอง เป็นกระหม่อมสั่งสอนบุตรได้ไม่ดี! กระหม่อมสมควรตายหมื่นครั้ง สุดแท้แต่องค์ชายจะลงทัณฑ์พ่ะย่ะค่ะ!”