เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ยามที่จ้าวฉิงจะก้าวออกจากประตู ภรรยายังมิตื่น
เขาตัดใจปลุกภรรยาไม่ลง จึงหันไปมองบุตรชายตัวอ้วนกลมที่นอนหลับอยู่บนเตียงหลังเล็ก
เด็กน้อยนอนหลับแผ่หลา จ้าวฉิงก้าวเข้าไปดึงผ้าห่มคลุมให้เรียบร้อย ยื่นมือลูบใบหน้ากลมเล็ก เด็กน้อยที่หลับสนิทพลันฉีกยิ้มออกมาคราหนึ่ง ช่างดูน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก
จ้าวฉิงที่แต่งกายเรียบร้อยก้าวออกจากจวนอ๋อง ซ่งเหวินพลันนึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้
“ท่านอ๋อง เมื่อวานซืนน้องสาวของอู๋ปินมาที่จวนอ๋อง แจ้งว่ามีเรื่องขอเข้าพบท่านอ๋องขอรับ
เมื่อทราบว่าท่านอ๋องไม่อยู่ ทั้งพระชายายังคอยดูแลเด็กอยู่ในจวน นางจึงไม่สะดวกจะอยู่นาน ทิ้งจดหมายไว้ฉบับหนึ่งแล้วจากไป
นี่เป็นจดหมายที่น้องสาวของอู๋ปินส่งมา พระชายาตรัสว่ามิกล้าเปิดอ่านโดยพลการ เกรงว่าจะถูกครหาว่าขี้หึงริษยาจนทำให้เสียเรื่อง จึงสมควรเก็บไว้ให้ท่านอ๋องจัดการด้วยตนเอง