เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากเสิ่นรั่วซีพักอยู่ที่หมู่บ้านหมาป่าขาวได้หนึ่งวัน ยามพลบค่ำก็ติดตามซ่งอู่ออกจากคฤหาสน์ไร่นาไปพร้อมกัน
นางมองเห็นฟู่ชิงฮวนพาต้าไป๋มา ในอ้อมอกยังอุ้มลูกหมาป่าตัวน้อยสองตัวมาส่ง ความอบอุ่นสายหนึ่งพลันผุดขึ้นในก้นบึ้งหัวใจอย่างบอกไม่ถูก
“ท่านน้า หากข้ามีเวลาจะมาหานะเจ้าคะ...”
ฟู่ชิงฮวนทอดสายตาส่งขบวนของเสิ่นรั่วซีจนลับตา นางจึงพาต้าไป๋และลูกหมาป่าสองตัวกลับเข้าเรือน
เมื่อมองดูแม่ลูกทั้งสามของต้าไป๋ ในใจนางเปี่ยมด้วยความยินดีจึงเคี่ยวน้ำแกงโจ๊กเนื้อหม้อหนึ่ง ค่อย ๆ ป้อนให้ต้าไป๋กินทีละน้อย
การกินของต้าไป๋นับว่าดียิ่งนัก เพียงแต่น้ำนมไม่เพียงพอ ชวนให้ผู้คนจนปัญญาจริง ๆ
ครั้นป้อนต้าไป๋เสร็จ นางก็อุ่นนมแพะจนได้ที่ แล้วป้อนเด็กน้อยทั้งสอง ต้าอวี้เอ๋อร์และเสี่ยวอวี้เอ๋อร์