เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวเหวินเซวียนพาคนจัดการสถานที่เกิดเหตุเสร็จสิ้น ก็ปลีกตัวออกจากดินแดนแห่งความวุ่นวายนี้ทันที มิคิดจะข้องแวะกับเรื่องราวหลังจากนี้แม้แต่น้อย
เขาเพิ่งจะจากไปได้ไม่นาน อันกุ้ยเฟยที่หมดสติก็ถูกบ่าวไพร่ที่ติดตามมาค้นพบในคูลึกข้างทาง
แม่นมตกใจจนกรีดร้องลั่น รีบกวักมือเรียกทุกคนอย่างลนลาน “เร็วเข้า! รีบพากุ้ยเฟยเหนียงเหนียงกลับไปเร็ว!”
ยามนี้เหล่าบ่าวไพร่กำลังง่วนอยู่กับการลากรถม้าที่พลิกคว่ำขึ้นสู่ทางลาด ประทุนรถม้าที่เอียงกะเท่เร่ยังคงต้องซ่อมแซมตรงนั้น กว่าจะหามอันกุ้ยเฟยขึ้นมาจากคูได้ก็แสนยากเย็น
ในเวลานั้นเอง มีขบวนคนและม้ากลุ่มหนึ่งเดินตรงเข้ามาจากที่ไกล
ผู้มาเยือนมิใช่ใครอื่น เป็นจ้าวหลงฉี่ในชุดธรรมดาสามัญ พาองครักษ์มังกรคนสนิทหลายนายเร่งรุดเดินทางมา
ถนนสายนี้เป็นเส้นทางเดียวที่มุ่งสู่หมู่บ้านหมาป่าขาว ขบวนรถจึงถูกความวุ่นวายเบื้องหน้าขวางเส้นทางไว้พอดี
จ้าวหลงฉี่เงยหน้ามองไป เห็นบ่าวไพร่หามสตรีผู้หนึ่งขึ้นมาจากคูพอดี กวาดตาปราดเดียวก็จำได้ว่าเป็นอันกุ้ยเฟย
เขารั้งสายบังเหียนม้าไว้ทันที สีหน้าพลันเคร่งขรึมเกรี้ยวกราดขึ้นมา เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “เกิดอะไรขึ้น”