เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวหลงฉี่ได้ฟังจ้าวเหวินเซวียนบุตรชายคนโตเอ่ยถึงเรื่องที่ฟู่ชิงฮวนล้มป่วย ก็พลันชะงักงันอยู่กับที่
เขาจ้องมองบุตรชายคนโตของตนแน่วนิ่ง เนิ่นนานมิได้เอ่ยวาจาใด สีหน้ามิอาจมองออกถึงอารมณ์ความรู้สึกแม้เพียงเสี้ยว
จากนั้นสองพ่อลูกจึงนั่งกินซาลาเปาเนื้อวัวด้วยกัน ทว่าเมื่อจ้าวหลงฉี่เคี้ยวกลืนลงไป กลับมิอาจรับรู้ถึงรสชาติใด ๆ ได้เลยแม้แต่น้อย
ยามนี้ดวงใจของเขาได้ลอยละลิ่วไปยังหมู่บ้านหมาป่าขาวนอกเมืองหลวงแต่เนิ่นนานแล้ว
เขาไม่อาจตัดใจปล่อยวางคุณหนูน้อยที่ตนทะนุถนอมไว้แนบดวงใจผู้นั้นได้เลย ยามนี้นางต้องนอนซมซมเซาด้วยความเจ็บป่วยอยู่บนเตียงเพียงลำพัง ซูบเซียวทนทุกข์ทรมาน โดยไร้ผู้ใดคอยเคียงข้าง
พลิกกายกระสับกระส่ายตลอดทั้งคืน จิตใจยากจะสงบลงได้
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฮ่องเต้จ้าวหลงฉี่ทรงยุติการประชุมขุนนางยามเช้าอย่างเร่งรีบ มิกล้ารั้งอยู่นานแม้เพียงครู่ รีบผลัดเปลี่ยนเป็นชุดลำลอง นำพาองครักษ์มังกรคนสนิท เสด็จออกจากวังอย่างเร่งด่วนทางประตูด้านข้างพระราชวัง มุ่งหน้าตรงไปยังหมู่บ้านหมาป่าขาวในทันที