เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เรื่องที่ต้าไป๋ตั้งท้องลูกหมาป่านั้น ได้กลายเป็นเรื่องมงคลครั้งใหญ่ของหมู่บ้านหมาป่าขาวไปเสียแล้ว
ในช่วงพลบค่ำของวันนี้ สองแม่ลูกหญิงเสิ่นเยวี่ยฮวาและเสิ่นรั่วซีต่างมีอารมณ์ปลอดโปร่งแจ่มใสเป็นพิเศษ
ท้องฟ้ามืดสนิทลง ม่านราตรีปกคลุมทั่วทั้งสี่ทิศ จ้าวฉิงจึงได้เร่งรีบเดินทางมาถึงหมู่บ้านหมาป่าขาว
เมื่อเสิ่นเยวี่ยฮวาเห็นสามีกลับมา ก็รีบวางชามข้าวในมือลงทันที พลางเร่งสั่งให้คนรับใช้ไปนำชามและตะเกียบมา
นางมองดูจ้าวฉิงที่เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง จึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ท่านอ๋อง วันนี้เหตุใดจึงมาช้านักเล่า
กิจการในราชสำนักย่อมต้องยุ่งยากเป็นแน่ หากยุ่งเกินไป ก็มิต้องลำบากเดินทางไปกลับเช่นนี้”
เสิ่นรั่วซีที่อยู่ด้านข้างรีบวิ่งเข้ามาหาทันที พลางแหงนใบหน้าดวงน้อยขึ้นแล้วตะโกนเสียงดัง “ท่านพ่อ! ข้ามีเรื่องมงคลใหญ่หลวงจะบอกท่าน!
ต้าไป๋ในคฤหาสน์ไร่นาบ้านเราตั้งครรภ์แล้ว ในไม่ช้าก็จะให้กำเนิดลูกหมาป่าตัวน้อยแล้ว!”
จ้าวฉิงยื่นมือไปกุมมือของเสิ่นรั่วซีไว้ พลางเดินตามมายังข้างโต๊ะอาหาร รับชามและตะเกียบที่ภรรยายื่นส่งให้ แววตาแฝงไปด้วยรอยยิ้ม