กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อมองเงาร่างของคุณหนูผู้นั้นลับหายไปในม่านราตรีจนหมดสิ้น จ้าวหลงฉี่จึงค่อยหันศีรษะกลับมา
ทันทีที่หันกลับไป เขาก็เห็นอันกุ้ยเฟยยืนนิ่งอยู่กับที่ สายตาเหม่อมองไปยังที่ไกลตา
จ้าวหลงฉี่เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “มิใช่ให้เจ้าบำรุงครรภ์อย่างสงบใจอยู่ที่คฤหาสน์ไร่นาหรอกหรือ เจ้าลงมาจากเขาทำอะไรกัน
เราตั้งใจสั่งให้องครักษ์ทั้งหมดแยกย้ายไป เมื่อครู่เป็นเพียงคุณหนูชาวบ้านธรรมดาผู้หนึ่ง หากสถานะของเราเปิดเผยออกไปโดยไม่ระวัง ย่อมส่งผลกระทบไม่ดีอย่างยิ่ง
ผู้ใดอนุญาตให้เจ้าลงมาโดยพลการ”
อันกุ้ยเฟยมองจ้าวหลงฉี่ด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ ถามอย่างลนลาน “ฝ่าบาท ท่าน... ท่านบาดเจ็บจริงหรือเพคะ
บาดเจ็บตรงที่ใด พวกเราเร่งกลับไปเถิด ข้าจะรีบเรียกหมอหลวงมาตรวจรักษาให้ท่านทันที!”
จ้าวหลงฉี่มิได้ขยับกาย สายตาเย็นชาเยือกเย็นจ้องเขม็งไปที่อันกุ้ยเฟย