ตอนที่ 152 ปล่อยเขาไป! ถือว่าข้าชดใช้หนึ่งชีวิตคืนให้เขา!

เสิ่นรั่วซีเท้าเปลือยเปล่า วิ่งพรวดพราดออกมาจากในห้อง

พอนางออกมา ก็แลเห็นท่านแม่เสิ่นเยวี่ยฮวากระชับกรรไกรเล่มหนึ่งไว้ในมือ ยืนตระหง่านอย่างเย็นชาอยู่กลางห้อง

ตรงข้ามนางมีบุรุษร่างสูงใหญ่ผู้หนึ่งยืนอยู่ เสิ่นรั่วซีเพ่งสายตามองดู ถึงได้เห็นชัดว่าผู้มาแท้จริงแล้วคือท่านพ่อแท้ ๆ ของนาง กัวเซี่ยงตง

นึกไม่ถึงว่าอดีตครอบครัวสามคนของพวกเขา จะต้องมาพบหน้ากันด้วยวิธีอันพิลึกพิลั่นเช่นนี้ เสิ่นรั่วซีที่อายุเพียง 7 ขวบและมีใบหน้าอวบอิ่ม ตกใจจนใบหน้าซีดเผือดไปในทันที

เสียงของนางสั่นเครือ เอ่ยซักถามด้วยความกังขาเต็มเปี่ยม “เจ้ามาทำอะไรกันที่นี่ ยังคิดจะจับตัวข้าไปอีกหรือ เหตุใดเจ้าจึงต้องจับตัวข้า หรือว่าเจ้าเกลียดชังข้ากับท่านแม่ถึงเพียงนี้กัน”

หัวไหล่ของกัวเซี่ยงตงถูกกรรไกรแทงเข้า เลือดที่ไหลรินออกจากบาดแผลได้ไหลย้อยลงไปตามลำแขน ทว่าเขากลับมิได้แยแสแม้แต่น้อย