ตอนที่ 135 ขอเพียงท่านอ๋องไม่เปลี่ยนใจเดิม พวกเราจะแก่เฒ่าด้วยกัน!

เมื่อคำพูดนี้ของกัวเซี่ยงเป่ยเอ่ยออกมา ก็ทำเอาหลิวเอ๋อร์และเด็กทั้งสองตกใจจนสะดุ้งขึ้นมาทันที

เดิมทีหลิวเอ๋อร์ก็มิใช่คนยอมคนอยู่แล้ว พลันลุกขึ้นยืนในทันใด “คำพูดนี้ของพี่ใหญ่ หมายความว่าข้ากับพวกเด็ก ๆ เป็นตัวตลกของจวนโหวอย่างนั้นหรือ

เช่นนั้นข้าก็จำต้องเอ่ยสักประโยค สรรพสัตว์ในใต้หล้าล้วนเสมอภาคกัน ในอดีต ณ ชายแดนเหนือ หากมิได้ท่านพ่อของข้าคอยเกื้อหนุนช่วยเหลือ สามีย่อมไม่มีทางมีชีวิตรอดมาได้จนถึงทุกวันนี้เป็นแน่

บัดนี้พวกท่านกลับมารังเกียจพวกเราแม่ลูกเช่นนี้ มิใช่ว่าเนรคุณเกินไปหน่อยหรือ!”

โหวพิทักษ์อุดรกัวทงขมวดคิ้วแน่นขึ้นมาในบัดดล มองดูสะใภ้ตรงหน้าที่รับมือยากยิ่งกว่าเสิ่นเยวี่ยฮวาผู้นี้ จนโมโหจนหายใจหอบแรง

ฮูหยินหูที่อยู่ด้านข้างรีบถอนหายใจพลางเอ่ยไกล่เกลี่ย “สะใภ้เหล่าเอ้อร์ เจ้าเด็กคนนี้คิดมากไปแล้ว มิได้เป็นอย่างที่เจ้าคิดเสียหน่อย