เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลิวเอ๋อร์พลันเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันที
“เมื่อครู่เจ้าว่าผู้ใดเป็นหญิงรับใช้ชรากัน”
พ่อบ้านชราพลันชะงักงัน หันไปมองกัวเซี่ยงตงที่อยู่ด้านข้าง
กัวเซี่ยงตงรีบเอ่ยคลี่คลายสถานการณ์ “พ่อบ้านชราอย่าได้เสียมารยาท
นี่คือฮูหยินของข้าสตรีสกุลหลิว ทั้งยังเป็นบุตรสาวคนเดียวของท่านอาจารย์ผู้มีพระคุณ พวกเราแต่งงานกันมาหลายปี ลูกทั้งสองคนในบ้านล้วนเป็นนางที่ให้กำเนิด”
พ่อบ้านชราตกตะลึงจนตาค้าง ได้แต่มองสตรีผอมแห้งผิวดำคล้ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยกระตรงหน้าอย่างโง่งม
ครั้นหวนนึกถึงเสิ่นเยวี่ยฮวาผู้งดงามล้ำเลิศไร้ใดเปรียบ ทั้งยังอ่อนหวานสง่างามผ่าเผย ยามนี้นางยิ่งสูงศักดิ์น่าเกรงขาม พ่อบ้านชราอดค่อนขอดในใจมิได้ ดวงตาของคุณชายรองบ้านตนคงมิใช่ถูกมูลอุดไว้กระมัง
พ่อบ้านชราก็นับเป็นผู้ที่รู้จักดูทิศทางลม จึงรีบถอยหลังไปสองก้าว ป้องมือขอขมา
“ที่แท้ก็คือฮูหยินคุณชายรอง! บ่าวเฒ่าตาต่ำนัก ไม่อาจจำรูปลักษณ์ของนายหญิงได้ เมื่อครู่วาจาล่วงเกิน ยังหวังว่าฮูหยินคุณชายรองจะโปรดยกโทษให้”