กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมืองหลวงมีเพียงเท่านี้ ไม่เคยมีข่าวสารใดที่สามารถปิดบังได้พ้นข้ามคืน
ยามพลบค่ำวันนี้ โหวพิทักษ์อุดรค้ำไม้เท้าเดินเล่นออกกำลังอยู่ในลานเรือน ฟังบุตรชายคนโตกัวเซี่ยงเป่ยเอ่ยถึงเรื่องของจวนอ๋อง
ครั้นได้ยินว่าเสิ่นเยวี่ยฮวาเพิ่งจะจัดซื้อที่นา 3,000 หมู่รอบเมืองหลวงให้แก่เสี่ยวเอ๋อร์จ้าวเหวินฮวาบุตรชายคนเล็กที่เพิ่งลืมตาดูโลกของนาง โหวพิทักษ์อุดรก็ตกใจจนร่างซวนเซ เกือบจะล้มพับลงไปกับพื้นตรงนั้น
“ที่ดิน 3,000 หมู่รึ? อะไรกัน! นางไปเอาเงินทองมากมายปานนี้มาจากที่ใด?”
โหวพิทักษ์อุดรสีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“ที่ดินรอบเมืองหลวง ต่อให้เป็นที่ดินรกร้างอันแห้งแล้ง 1 หมู่ก็ยังต้องใช้ตำลึงเงิน 3 ตำลึง ที่ดิน 3,000 หมู่ย่อมต้องใช้เงิน 10,000 กว่าตำลึงเต็ม ๆ เสิ่นเยวี่ยฮวาคิดจะทำอะไรกันแน่?”
ชั่วพริบตาเดียว โหวพิทักษ์อุดรกัวทงก็พลันนึกถึงร้านค้าเล็ก ๆ ของเสิ่นรั่วซีขึ้นมาได้