เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บรรยากาศภายในจวนอ๋องฉิงในวันนี้ อึมครึมตึงเครียดอย่างผิดปกติ
ในใจของจ้าวฉิงเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย กุมมือภรรยาไว้แน่น ปล่อยวางความกังวลที่มีต่อนางและลูกในครรภ์ที่ยังไม่ลืมตาดูโลกมิได้แม้แต่น้อย
สีหน้าของเสิ่นเยวี่ยฮวาซีดเผือด หน้าท้องเริ่มนูนเด่นชัด จ้าวฉิงเต็มไปด้วยความโทษตัวเอง ได้แต่ก่นด่าตนเองที่สะเพร่าเกินไป จนป่านนี้ถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าเสื้อผ้าของภรรยาคับแน่นจนไม่พอดีตัวมาเนิ่นนานแล้ว
“เยวี่ยฮวา เสื้อผ้าของเจ้ารัดแน่นจนอึดอัดถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงไม่บอกเปิ่นหวัง”
“ในวังมีนางข้าหลวงถมเถไป ข้าสั่งให้พวกนางเข้ามาในจวน มาตัดเย็บเสื้อผ้าให้เจ้าด้วยตัวเองก็สิ้นเรื่อง เจ้าจะลำบากออกไปหาซื้อเองทำไมกัน”
เสิ่นเยวี่ยฮวาหาได้คิดอื่นใดในใจไม่ เพียงแสดงท่าทีว่านอนสอนง่ายรู้ความ เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ท่านมีราชกิจยุ่งรัดตัวทุกเมื่อเชื่อวัน เพียงแค่เรื่องเล็กน้อยอย่างการซื้อเสื้อผ้าสองชุด ข้าไม่อยากให้ท่านต้องมาพะวงเหน็ดเหนื่อย