เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นรั่วซีลังเลอยู่หลายครา เกือบจะบอกเรื่องที่ท่านแม่ตั้งครรภ์ให้จ้าวฉิงฟังแล้ว
ท่านแม่ของนางจนถึงบัดนี้ยังไม่รู้ว่าตนเองตั้งครรภ์ แต่ทว่าเรื่องนี้ไม่ช้าก็เร็วคงปิดไม่อยู่
ในใจของนางร้อนรนจนทนไม่ไหว
หากพ่อเลี้ยงตรงหน้าผู้นี้ไม่ยอมเปลี่ยนนิสัยเสียบ้าง ท่านแม่คงไม่ต้องการเขาจริง ๆ แน่ เช่นนี้จะทำอย่างไรดีเล่า
เสิ่นรั่วซีเม้มปากเล็ก ๆ แน่น มองไปยังจ้าวฉิงด้วยสีหน้าคลางแคลงใจ
“ลุงใหญ่ ท่านตีท่านแม่ของข้าหรือไม่”
จ้าวฉิงชะงักไปครู่หนึ่ง รีบโบกมือเป็นพัลวัน
“ไม่ ไม่มีนะ! ข้าจะไปตีท่านแม่ของเจ้าได้อย่างไร ท่านแม่ของเจ้าบอบบางปานนั้น ข้าไหนเลยจะกล้าแตะต้องนางแม้เพียงนิด หากพลาดพลั้งทำนางบาดเจ็บขึ้นมาจะทำอย่างไรเล่า”
เสิ่นรั่วซีย่นใบหน้าเล็ก ๆ น้ำเสียงมั่นอกมั่นใจ
“บนแขนของท่านแม่ข้ามีแต่รอยช้ำม่วง ต้องเป็นท่านรังแกนางแน่ มิเช่นนั้นนางไม่มีทางโมโหถึงเพียงนี้!