เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอถึงกลางดึก จู่ ๆ ก็มีเสียงดังมาจากนอกประตู ตามด้วยเสียงเคาะประตูที่ชัดเจน
เสิ่นรั่วซีพลิกตัว เหลือบเห็นท่านแม่ลุกนั่งขึ้นแล้ว นางแกล้งทำเป็นหลับไม่ตื่น เปิดเพียงช่องตาหรี่ ๆ มองท่านแม่ลุกจากเตียงไปเปิดประตูอย่างเงียบ ๆ
ชายร่างสูงก้าวเข้ามาในห้องพร้อมสายลมกลางคืน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจอย่างหนัก
“เหตุใดจึงต้องลงกลอนประตู หรือเจ้าไม่รู้ว่าชายของเจ้าจะกลับมาคืนนี้”
น้ำเสียงของเสิ่นเยวี่ยฮวาเย็นชา ไร้ความอบอุ่นแม้เพียงเสี้ยว: “ท่านอ๋อง ข้าคิดชัดแล้ว เรายังไม่ได้แต่งงาน เจ้าก็ปฏิบัติต่อข้าเช่นนี้ หากวันหลังข้าแต่งเข้าจวนอ๋องจริง ข้าต้องได้รับความอยุติธรรมและถูกข่มเหงทรมานทุกวันแน่ เรื่องแต่งงานเช่นนี้ ข้ายอมไม่เอาเสียยังดี”
ในดวงตาของจ้าวฉิงลุกโชนด้วยไฟโกรธในพริบตา เขายื่นมือคว้าข้อมือหญิงนั้นไว้ แล้วกระชากนางเข้ามาในอ้อมแขนอย่างแรง