ตอนที่ 45 แม่ลูกตระกูลเสิ่นเป็นผู้มีพระคุณและดาวนำโชคของตระกูลจ้าวจริง ๆ!

จ้าวฉิงมองดูหญิงสาวหมุนกายออกไปทำอาหาร ยื่นมือโอบกอดหลานชายในอ้อมอกไว้แน่น สัมผัสถึงอุณหภูมิร่างกายอันอบอุ่นบนตัวเด็กอย่างละเอียดลออ

ในใจของเขาพลันดิ่งวูบ ตระหนักได้ถึงความผิดปกติ

จ้าวเหวินเซวียนผู้มีร่างกายหนาวเย็นและแขนขาเย็นเยียบตลอดทั้งปี ร่างกายกลับร้อนขึ้นมาอย่างกะทันหัน ย่อมมิใช่เรื่องปกติเป็นแน่ เกรงว่าคงจะเป็นไข้เสียแล้ว!

จ้าวฉิงจิตใจสับสนวุ่นวายดั่งเส้นไหม พลางเอ่ยเรียกแผ่วเบาติดต่อกัน “อาเซวียน อาเซวียน! เจ้าเป็นอะไรไป หรือว่าร่างกายมีไข้แล้ว”

จ้าวเหวินเซวียนลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ เมื่อมองเห็นชัดเจนว่าคนที่กำลังกอดตนอยู่คืออารอง ริมฝีปากขาวซีดก็โค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาโดยไม่รู้ตัว

“ยังดีอยู่ขอรับ อารอง ข้าไม่เป็นไร”

“อาเซวียนบอกอารองมา เจ้ามีไข้ใช่หรือไม่” น้ำเสียงของจ้าวฉิงร้อนรน “เจ้ามีร่างกายหนาวเย็นมาตั้งแต่เด็ก แขนขาเย็นเยียบตลอดทั้งปี ยามนี้ทั่วร่างกลับอบอุ่น ย่อมต้องล้มป่วยเป็นแน่!