เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในก้นบึ้งหัวใจของทุกคนล้วนเต็มไปด้วยความยินดี หากท่านอ๋องสามารถพาหญิงงามกลับคืนมาได้อย่างราบรื่น เช่นนั้นก็เป็นเรื่องดียิ่งนัก
เดิมทีหมู่บ้านตระกูลเสิ่นก็เป็นแดนมงคล ผลผลิตอุดมสมบูรณ์ หากวันหน้าตกอยู่ใต้บัญชาของท่านอ๋อง คนกลุ่มนี้ของพวกเขาวันหน้าย่อมมิต้องกังวลเรื่องกินดื่ม เหล่าสหายร่วมศึกที่อยู่ห่างไกลถึงแดนตะวันตกเฉียงเหนือ ก็มิต้องทนหิวโหยขาดแคลนอาหารและเสื้อผ้าอีกต่อไปแล้ว
ในลานเรือนจึงโชยกลิ่นหอมของอาหารออกมาเป็นระลอก เสิ่นรั่วซีก้าวขาป้อม ๆ ไปบอกท่านแม่ว่าแจ้งเรียบร้อยแล้ว
คุณหนูน้อยวิ่งออกมาอีกครั้ง “ลุงใหญ่ รีบเรียกทุกคนออกมายกข้าวไปกินข้าวเถิด!
ลุงใหญ่ ท่านจะร่วมรับประทานอาหารกับพวกท่านอาหรือไม่
เช่นนั้นข้ากับท่านแม่ รวมถึงเสี่ยวฮวาและต้าไป๋ พวกเราจะกินข้าวกันเองแล้วนะ!”
จ้าวฉิงมองลูกน้องใต้บัญชาด้วยสีหน้าบอกให้พวกเจ้ารู้จักสำรวมเสียบ้าง แล้วหันกลับมายังเด็กน้อยที่ขึ้นมาบนลานเรือน
“ก็ดีเหมือนกัน! วันนี้สหายของลุงใหญ่มาทำงานในคฤหาสน์ไร่นาเป็นวันแรก ข้าถือโอกาสช่วงเวลาที่กินข้าว กำชับเรื่องการลงแรงทำงานต่อไปกับพวกเขาพอดี