ตอนที่ 19 เหตุใดลุงใหญ่จึงจับมือท่านแม่ข้า?

อาหารมื้อนี้ทำเอาจ้าวฉิงกินจนเคลิบเคลิ้มเลื่อนลอย ในใจเขาพลันกังขาขึ้นเงียบ ๆ สองแม่ลูกหญิงอยู่เรือนตามประสาธรรมดา เหตุใดรสชาติสำรับกับข้าวถึงได้เลิศล้ำปานนี้

เนื้อปลาถูกปากสตรีและเด็กยิ่งนัก สองคนแม่ลูกหญิงเสิ่นเยวี่ยฮวาจึงกินไปมิน้อย หมูน้ำแดงตุ๋นถั่วแขกที่เคี่ยวจนเข้าเนื้อ ผสานกับผัดผักกาดขาวและน้ำแกงปลาสดหวานกลมกล่อม ช่างเอร็ดอร่อยเหลือเกิน จ้าวฉิงไม่รู้ตัวเลยว่าตนได้กินอาหารจนเกลี้ยงเต็มโต๊ะไปตั้งแต่เมื่อใด ยามช้อนสายตาขึ้นมองสองแม่ลูกหญิง สีหน้าเขายังคงมีความตะลึงงันอยู่หลายส่วน

เขายกมือขึ้นลูบท้องที่ป่องนูน ยิ้มเจื่อนอย่างเก้อเขินเล็กน้อย “เป็นเพราะสำรับกับข้าวในเรือนฮูหยินเลิศรสเกินไปจริง ๆ ข้าพลั้งเผลอห้ามใจไม่อยู่ จึงกินมากไปหน่อย”