กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 172 โบกมือทำลายภูเขาห้านิ้ว ซุนหงอคงอึ้ง
ภูเขาห้านิ้ว
ลมภูเขาคมดั่งมีด พัดหวนผ่านหว่างผาหินรกร้าง กวาดทรายเหลืองตลบฟ้า
ที่แห่งนี้คือชายขอบอปรโคยานทวีป ผู้คนแทบไม่ย่างกราย ปราณอสูรไร้ร่องรอย แม้แต่นกบินก็ไม่กล้าผ่าน มีเพียงภูเขาหินสูงตระหง่านนั้นที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยวกลางฟ้าดิน กดทับตำนานห้าร้อยปีไว้
กลางความว่างเปล่า ร่างในชุดคลุมสีหมึกค่อย ๆ ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ
ขงเซวียน
เขายืนอยู่กลางอากาศ ชุดคลุมสีหมึกพลิ้วเบา ผมดำทิ้งตัวลง ดวงตากวาดมองฟ้าดินอันแปลกหน้านี้
ชั่วขณะถัดมา คิ้วของเขาขมวดขึ้นเล็กน้อย
ปราณวิญญาณ
เบาบางเกินไป