กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 ทงเทียนตั้งสำนัก!
ขงเซวียนยิ้ม
รอยยิ้มนั้นจางยิ่ง จางจนแทบไม่อาจรับรู้ได้
แต่ในรอยยิ้มนั้นกลับแฝงความซับซ้อนที่ยากจะบรรยายไว้เสี้ยวหนึ่ง
“นามหรือ?”
เขาพึมพำเบา ๆ แววตาทะลุผ่านหลังคาโถง มองไปยังส่วนลึกแห่งฟ้าบุพกาลอันไร้ขอบเขต
มองไปยังอดีตอันไกลโพ้น และอนาคตที่ไม่อาจหยั่งรู้
“ขงเซวียน”
สองคำนั้นหลุดออกมา เรียบนิ่งดั่งน้ำ
ทงเทียนสั่นสะท้านทั้งร่าง