กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 กับดัก? แค่นี้เอง!
ขงเซวียนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แววเย็นเยือกวาบผ่านในดวงตา
“สมดังคาด…”
“เจ้ารอมาตลอด”
“รอให้ข้า…จากหงฮวงไป”
เขาเพียงขยับความคิด กระจกตรวจการณ์หงเหมิงก็เปล่งประกายวาบ ภาพบนผิวกระจกเริ่มขยายเข้าหาอย่างรวดเร็วและถูกวิเคราะห์
บนผิวของลูกตาสีดำสนิทลูกนั้น เส้นลายนับไม่ถ้วนขยับเขยื้อนแผ่ว ๆ
ตรงจุดที่เส้นลายสานกัน รอยแยกเล็ก ๆ หลายสาย…กำลังค่อย ๆ อ้าเปิดออก
ส่วนลึกของรอยแยกยังคงเป็นความมืดเบ็ดเสร็จที่กลืนกินแสงทั้งมวล
ทว่าครั้งนี้