เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 ต้นกำเนิดขาดหาย? สี่อริยะคืนชีพ!
ตำหนักจื่อเซียว
หลังจากขงเซวียนจากไป บรรพชนเต๋าหงจวินก็ค่อย ๆ ทอดสายตากลับจากทิศฟ้าบุพกาล
ส่วนลึกของดวงตาคู่นั้นที่หลอมรวมเป็นหนึ่งกับมรรคาสวรรค์ วาบผ่านความสั่นไหวจาง ๆ ที่แทบหยั่งไม่ถึง
ขงเซวียน… ก้าวเข้าสู่ฟ้าบุพกาลจริง ๆ แล้ว
ด้วยระดับหุนหยวนต้าหลัวเก้าชั้นฟ้าระยะสูงสุด ไปท้าทายเคราะห์อัสนีมหามรรคที่แม้แต่เทพมารฟ้าบุพกาลยังต้องเสี่ยงตายเก้าในสิบส่วน และไปบุกเบิกหุนหยวนอู๋จี๋ต้าหลัวจินเซียนอันเลือนรางสุญตานั้น
“ช่างกล้าหาญนัก…”
หงจวินพึมพำเบา ๆ เสียงก้องกังวานอยู่ในตำหนักอันโหวงเหวง พร้อมนัยยะที่ยากจะเอ่ยให้ชัด
เป็นการชื่นชมหรือ? เป็นการเยาะเย้ยหรือ? หรือเป็นความเสียดาย?
เขาค่อย ๆ หลับตาลง มโนจิตจมดิ่งสู่ส่วนลึกของต้นกำเนิดมรรคาสวรรค์