กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 ขงเซวียนเป็นสิ่งมีชีวิตหงฮวง? นักพรตหยางเหมยอึ้ง
ในฟ้าบุพกาล สายอัสนีสลายสิ้น เงามารไร้ร่องรอย
มีเพียงขงเซวียนยืนอยู่ ณ สุญตา ชุดคลุมสีหมึกพลิ้วไหวเองโดยไร้ลม ผมดำพลิ้วเบา ๆ
ดวงตาคู่นั้นกลับสู่ความเรียบสงบแล้ว หากทว่าลึกซึ้งดุจห้วงดาวหมื่นยุค เพียงมองแวบเดียวก็ราวกับจะจมดิ่งลงไปในนั้น มิอาจหลุดพ้นได้ชั่วนิรันดร์
หุนหยวนอู๋จี๋ต้าหลัวจินเซียน
มหามรรคระยะสมบูรณ์ หมื่นธรรมรวมเป็นหนึ่ง
ยามนี้เขาได้ยืนอยู่ ณ ระดับเดียวกับมรรคาสวรรค์และหงจวินอย่างแท้จริงแล้ว
ไม่ใช่
หากสูงส่งยิ่งกว่า
เพราะมรรคาสวรรค์มีตำหนิ ถูกความปรารถนาส่วนตนแปดเปื้อน