เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 คิดเล่นงานข้า? หงจวินเจ้าพลาดแล้ว
ตำหนักจื่อเซียว
ปราณแห่งหงเหมิงไหลเวียนดั่งควันเมฆ ท่วงทำนองมหามรรคแผ่กระจายอย่างไร้เสียง
หมู่ตำหนักเรียบโบราณมิได้เผยความวิจิตร แต่กลับราวกับดำรงอยู่ร่วมกับกาลเวลาหมื่นโบราณแห่งหงฮวง อิฐทุกก้อนกระเบื้องทุกแผ่นล้วนประทับไว้ซึ่งสัจธรรมแห่งฟ้าดิน
บรรพชนเต๋าหงจวินนั่งขัดสมาธิบนแท่นเมฆ สวมชุดคลุมม่วงผมขาว ใบหน้าเก่าแก่เรียบง่าย เปลือกตาปิดสนิท ไม่มีปราณแม้เพียงเสี้ยวเล็ดลอดออกจากร่าง แต่กลับกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับตำหนักจื่อเซียวทั้งหลังและมรรคาสวรรค์แห่งหงฮวงโดยธรรมชาติ
เขาค่อย ๆ ถอนสายตาที่มองไปยังเกาะเต่าทองคำกลับมา
ในส่วนลึกของดวงตาคู่นั้นที่ผ่านเคราะห์กัปไร้ประมาณและหยั่งเห็นความรุ่งโรจน์เสื่อมถอยหมื่นโบราณ มีระลอกคลื่นหนึ่งแล่นวาบจนแทบไม่อาจสังเกตเห็น
ขงเซวียน…กำลังจะมา
ความคิดนี้มิได้มาจากการคำนวณ หากแต่มาจากการรับรู้