กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 ทงเทียนอึ้ง สังหารจุ่นถีที่ภูเขาสุเมรุ!
เห็นเจ้าสำนักทงเทียนยืนนิ่งอยู่กับที่ ขงเซวียนก็มิได้รบกวน
เขาเข้าใจอารมณ์อันซับซ้อนของเจ้าสำนักทงเทียนในยามนี้
อย่างไรเสียผู้ที่ดับสูญคือศิษย์พี่ใหญ่แห่งนิกายเร้นลับที่ร่วมเดินเคียงกันมานับไม่ถ้วนปี คือประมุขไตรวิสุทธิ์ที่เคยร่วมฟังธรรมที่ตำหนักจื่อเซียว
แต่ในดวงตาขงเซวียนหาได้มีระลอกคลื่นใดไม่
เกิดดับหรือ? กรรมหรือ? เคราะห์กัปหรือ?
นับแต่เสี้ยวขณะที่เขาตัดสินใจย่างก้าวบนหนทางหุนหยวน สิ่งเหล่านี้ก็มิอาจพันธนาการเขาอีกต่อไป
“เจ้าสำนัก”
น้ำเสียงขงเซวียนสงบนิ่ง
“ท่านกลับตำหนักปี้โหยวไปรักษาบาดแผลก่อนเถิด ข้ายังมีธุระบางอย่างต้องทำ”