เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 407 สังหารตามยถากรรม
เขตชายแดนทะเลว่างเปล่า
เรือรบสีดำสนิทลำหนึ่งแล่นฝ่าคลื่นทะเล มุ่งหน้าสู่เขตทะเลขุยหลงด้วยความเร็วสูง
บนเรือรบ เหล่าหนุ่มน้อยวัยมัธยมแห่งสมาคมเทพชั่วร้ายต่างกอดศีรษะย่อตัวนั่งคุกเข่าอยู่บนดาดฟ้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ
เวลานี้พวกเขาไม่กล้าต่อต้านแม้แต่น้อย เพราะในสายตาของพวกเขา จักรพรรดินีไม่ต่างอะไรกับปีศาจ แถมยังเป็นปีศาจที่ใช้ความรุนแรงเป็นพิเศษอีกด้วย
“หัวหน้า ข้าแทบจะมองไม่เห็นแล้ว” เวลานี้เจ้าหมูอ้วนที่นั่งยองอยู่บนดาดฟ้าเอ่ยขึ้น
ใบหน้าของเขาบวมเป่งจนแทบจะปิดดวงตาไปหมดแล้ว เหลือเพียงช่องแคบ ๆ เท่านั้น สภาพดูน่าเวทนาอย่างยิ่ง
“ไม่เลียแล้ว ไม่เลียแล้ว ถ้าเลียต่อไป พวกเราคงได้กลับเป่ยฉีแน่” อาฉีก็เอ่ยประท้วงตามมาจากด้านข้าง
“พวกเจ้าทำไมถึงไม่มีความอดทนกันเลย พวกเราคือสมาคมเทพชั่วร้าย เป็นกิลด์อันดับหนึ่งแห่งเป่ยฉีในอนาคต ตอนนี้ขอเพียงผูกมิตรกับ NPC คนใหม่ผู้นี้ได้ ต่อไปพวกเราจะต้องได้รับผลประโยชน์มากมายอย่างแน่นอน!” อันเซิ่งผู้เป็นประธานกิลด์เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเสียดายที่ไม่อาจหล่อหลอมเหล็กให้เป็นเหล็กกล้า ขณะพูดเขาเผลอขยับจนกระทบแผล ทำให้ต้องแยกเขี้ยวด้วยความเจ็บปวดทันที
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ้าหมูอ้วนก็มองอันเซิ่งด้วยแววตาสิ้นหวัง ก่อนเอ่ยว่า