เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 วิชากรรมเหตุของท่านหมอไห่
“เจ้าเป็นอะไรไปกันแน่ ตกลงจะเข้าร่วมหรือไม่?” ท่านหมอไห่มองหวังต้าหมางที่มีท่าทีลนลาน ก่อนเอ่ยถามด้วยความฉงน
“ท่านคงไม่คิดจะทำร้ายข้าหรอกกระมัง...” หวังต้าหมางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“ข้าจะทำร้ายเจ้าด้วยเหตุใด? แม้ข้าจะเป็นคนชั่วร้ายมหันต์ แต่สำหรับสหายร่วมฝ่ายแล้ว ข้าไม่มีทางลงมือทำร้ายอย่างเด็ดขาด หลักการข้อนี้ข้ายังมีอยู่” ท่านหมอไห่กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
สำหรับคำพูดของท่านหมอไห่ หวังต้าหมางไม่เชื่อแม้แต่เครื่องหมายวรรคตอนเดียว
หากไม่เคยทำร้ายพวกพ้อง แล้วเมื่อครู่เหตุใดถึงทำให้เกราะอธรรมหวาดกลัวถึงเพียงนั้น?
แม้แต่ตอนย้ายฐานที่มั่นขององค์กรก็ยังไม่เรียกเจ้าไปด้วย ยังกล้าพูดอีกหรือว่าไม่เคยทำร้ายพวกพ้อง?
ในฐานะคนดีผู้มีวงล้อทองแห่งกุศลคุ้มกาย กลับพูดโกหกหน้าตาเฉยเช่นนี้ ในใจไม่รู้สึกละอายบ้างเลยหรือว่าอะไรควรไม่ควร?