เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 395 มหาวายร้ายขั้นสุดยอด?
ความรักบ้าบอนี่เอ๊ย!
เมื่อทอดสายตามองทะเลกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา เวลานี้หวังต้าหมางรู้สึกหดหู่ใจเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อนึกถึงเรื่องที่ทำให้เจ็บปวดใจ เขาก็อ้าปากอีกครั้ง ตั้งใจจะถุยน้ำลายลงทะเล แต่ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากใต้ผืนน้ำ ก่อนจะมาหยุดอยู่ข้างกายเขา
“พ่อหนุ่ม ยังไม่เลิกอีกหรือไง มีมารยาทหน่อยไม่ได้หรือ? นี่คิดจะเจือจางความเค็มของน้ำทะเลหรืออย่างไร?”
ผู้พูดเป็นชายชราร่างเล็กที่หลังค่อม สะพายกระดองเต่าไว้บนหลัง ขณะนี้เขากำลังมองหวังต้าหมางด้วยสีหน้าจนใจ ราวกับทนกับอีกฝ่ายมามากพอแล้ว
“ท่านเป็นใคร?” ชายชราที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นทำให้หวังต้าหมางตกใจ ก่อนจะเอ่ยถามออกไป
“ข้าผู้นี้คือไห่ต้าฟู่ ยินดีที่ได้พบ!” ชายชราประสานหมัดคารวะหวังต้าหมางทันที
“งั้นข้าก็เป็นเว่ยเสี่ยวเป่าน่ะสิ!”
เมื่อเห็นชายชราที่ดูลึกลับไม่น้อย หวังต้าหมางก็เปิดหน้าต่างวิเคราะห์โดยไม่รู้ตัว