เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 393 บอกไปพวกนายอาจไม่เชื่อ (สองตอนในหนึ่งเดียว)
เมื่อเห็นว่าเทียนหลันดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง ชายร่างแสงสีทองก็ถามขึ้นมาอีกครั้ง:
“ตอนนี้ความคิดของเจ้าเปลี่ยนไปบ้างหรือไม่?”
แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงเลยก็คือ เทียนหลันยังคงส่ายหน้า:
“ความคิดของข้าไม่มีวันเปลี่ยน ข้าเกิดในแคว้นเทียนอวี่ สิ่งที่ข้าได้รับการอบรมสั่งสอนมาตั้งแต่เด็กคืออำนาจอยู่เหนือทุกสิ่ง เจ้าอาจไม่เข้าใจความคิดของจักรพรรดินีในตอนนั้น แต่ข้าเข้าใจ นี่คือความท้าทาย และยิ่งเป็นการก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง เจ้าอาจไม่เคยสัมผัสกับความรู้สึกที่ค่อยๆ ไต่เต้าขึ้นมาจากจุดต่ำต้อยทีละก้าว นั่นคือความเพลิดเพลินที่ไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้ จุดสำคัญอยู่ที่กระบวนการ และมันจะไม่มีวันมีจุดสิ้นสุด!”
เทียนหลันพูดพลางยกมุมปากขึ้น ไม่ปิดบังความปรารถนาและความทะเยอทะยานในแววตาแม้แต่น้อย
เธอเกิดในแคว้นเทียนอวี่ แม้จะเป็นธิดาของเจ้าแคว้นเทียนอวี่ แต่ก็ไม่เคยได้รับสิทธิพิเศษใดๆ เพราะมีพี่น้องมากเกินไป
วัยเด็กของเธอหมดไปกับการแก่งแย่งอำนาจ!
ตอนนั้นเธอไม่มีสิทธิ์เลือก หากอยากมีชีวิตรอด ก็มีแต่ต้องแข็งแกร่งขึ้น แล้วฆ่าพี่น้องของตัวเอง ค่อยๆ เติบโตเพื่อชิงตำแหน่งเจ้าแคว้นเทียนอวี่ในอนาคต ถ้าคิดจะถอนตัวกลางคัน ก็มีทางเดียวคือความตาย
เธอถูกบีบให้เติบโตมาแบบนั้น ตั้งแต่เด็กก็ถูกปลูกฝังให้ชิงตำแหน่งเจ้าแคว้นเทียนอวี่ ระหว่างนั้นจะใช้วิธีไหนก็ได้ จะลอบสังหาร จะรวมพรรคพวก หรือวางยาพิษ วิธีต่ำช้าแค่ไหนก็ถือว่าชอบธรรมในการแย่งชิงอำนาจ