เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 321 มอบธารกาลเวลา
เมื่อมองดู “ธารกาลเวลา” บนหน้าต่างจัดแสดง ถังมู่ผู้ล่วงเข้าสู่วัยชราก็ตกอยู่ในภวังค์ไปชั่วขณะ
ความทรงจำพรั่งพรูถาโถมเข้ามา นิ้วมือของถังมู่สั่นระริกเบาๆ โดยไม่รู้ตัว
ในชั่วพริบตานี้ ตรงหน้าของเขาราวกับปรากฏร่างอันงดงามอ่อนช้อยร่างนั้นขึ้นมา นางกำลังร่ายรำพลิ้วไหวอย่างต่อเนื่องตามจังหวะนิ้วมือของเขา
น้ำตาไม่อาจหักห้ามได้ ร่วงรินลงมาอีกครา
หลังจากค่ำคืนนั้น เขาก็อยู่อย่างโดดเดี่ยวมาโดยตลอด ด้วยความที่อายุมากแล้วจึงไม่มีงานใดต้องการเขา สุดท้ายทางรัฐบาลจึงจัดสรรให้เขาเข้าไปใช้ชีวิตอยู่ในบ้านพักคนชรา
เขาเคยนึกถึง “ธารกาลเวลา” มานับวันนับคืนไม่ถ้วน และเสียใจกับความวู่วามของตนในตอนนั้น ทว่าทุกสิ่งไม่อาจย้อนคืนได้ หลังจากเผาทำลายมัน เขาก็ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว