เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ผู้คนจากขุมอำนาจต่าง ๆ ถูกสั่นคลอนความเชื่อจนหมดสิ้น
เมื่อต้องเผชิญกับคำข่มขู่ของเฮยซุ่ย หลางเถี่ยรู้สึกเหมือนมีลมหายใจอัดอั้นอยู่ในอก
เขาใช้ชีวิตอาละวาดอยู่ในน่านน้ำทะเลขุยหลงแห่งนี้มาหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนกล้าชี้หน้าด่าและลามปามไปถึงบรรพบุรุษของเขา ความอัปยศอดสูนี้เขากล้ำกลืนลงไปไม่ได้
แต่หากเปิดศึกกันในตอนนี้ กำลังพลที่เขานำมานั้นไม่เพียงพอที่จะต่อกรกับราชาสมุทรได้ ทำได้เพียงมองเหล่าผู้เล่นด้วยใบหน้าเขียวคล้ำ ขณะที่ความโกรธพลุ่งพล่านอยู่ในใจ จากนั้นก็หันไปมองราชาสมุทร
“ราชาสมุทร นี่เจ้าหมายความว่าอย่างไร หรือคิดจะปกป้องพวกมัน?”
ราชาสมุทรกำลังจะเอ่ยปาก แต่เหล่าผู้เล่นกลับก่อความวุ่นวายขึ้นอีกครั้ง
“ไอ้เวรเอ๊ย ข่มขู่ใครวะ! ราชาสมุทรอย่ากลัวไป พอเจ้าสถาปนาประเทศเสร็จ พวกเราจะช่วยอัดมันเอง!”
“ปกป้องบิดาเจ้าสิ มา ๆ ออกไปสู้กันข้างนอก!”
“ไอ้คนไร้คุณธรรม เจ้ารู้หรือไม่ว่าราชาสมุทรลำบากแค่ไหน! เจ้าสมควรตายจริง ๆ ไม่มีความเห็นอกเห็นใจแม้แต่น้อย ยังคิดจะมาก่อกวนอีก ทนไม่ไหวแล้ว ไป! ออกไปนัดตีกัน!”
ในสายตาของเหล่าผู้เล่น ราชาสมุทรเป็นต้นหอมชั้นดีที่พวกเขารอเก็บเกี่ยวมานานแล้ว หลางเถี่ยกล้ามาขัดขวางราชาสมุทร ก็เท่ากับเป็นปฏิปักษ์กับพวกเขา ทันใดนั้นทุกคนต่างพากันเดือดดาล แทบจะพลิกโต๊ะเปิดฉากลงมือกันอยู่แล้ว