กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 วิญญาณคู่แฝด
บนท้องฟ้ามีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ เสียงฟ้าร้องดังสนั่น เม็ดฝนโปรยลงมาอย่างหนาแน่น
ต้นไม้ในป่าเอนไหวไปมาท่ามกลางลมคลั่ง เสียดสีกันจนเกิดเสียง “ซ่า ๆ” ราวกับกำลังร่ำไห้ หรือไม่ก็เหมือนกำลังบอกเล่าเรื่องราวบางอย่าง
บนพื้นดินที่เฉอะแฉะ มีร่างผอมบางสองร่างพิงซบกัน สั่นสะท้านอยู่ท่ามกลางลมหนาวที่พัดหวีดหวิว ทั้งคู่ขยับเข้าหากันแนบชิดยิ่งขึ้น
ในยามนี้ เสื้อผ้าบาง ๆ ของเด็กชายขาดวิ่น แผ่นหลังมีบาดแผลฉกรรจ์จนชวนให้ผู้พบเห็นใจหาย เนื้อเปิด เลือดสดไหลตามแนวสันหลังลงมา รวมตัวเป็นลำธารเล็ก ๆ บนพื้นโคลนและไหลเอื่อย ๆ อย่างเงียบงัน
ใบหน้าของเด็กชายซีดขาวลงเรื่อย ๆ ริมฝีปากสั่นระริกเพราะความเจ็บปวด แต่คล้ายกลัวว่าจะเผลอร้องออกมา จึงเม้มปากแน่น