บทที่ 33 เปิดพื้นที่จัดเก็บ

“พี่ลู่ รอผมด้วยสิ!”

เฉียวฉีวิ่งเหยาะ ๆ ตามลู่เหว่ยที่เดินนำอยู่ข้างหน้า เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงมีสีหน้าเย็นชาเหมือนเดิม สีหน้าของเขาก็เริ่มดูน้อยใจ

“พี่ลู่ พี่เกลียดผมหรือเปล่า?”

“ไม่มีเรื่องแบบนั้น”

“แต่พี่ยังยิ้มให้เจ้าคนโง่นั่นได้เลย แต่กับผมกลับทำหน้าบึ้งตลอด!”

เฉียวฉีแทบจะโมโหตายอยู่แล้ว หลายวันมานี้เขาพยายามทำทุกวิถีทางแล้ว แต่อัลฟ่าคนนี้กลับไม่เคยชายตามองเขาดี ๆ เลย เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าปัญหาอยู่ตรงไหน

ลู่เหว่ยแสดงสีหน้ารำคาญ

“ความคิดของเจ้าคนโง่นั่นไม่ได้ซับซ้อนเท่านาย”

เมื่อมองแผ่นหลังที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไป สีหน้าของเฉียวฉีก็ย่ำแย่ เขาแค่นเสียงเบา ๆ