กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เยว่ ฉงเหนิง
ทันทีที่ระเบิดถูกขว้างออกไป แน่นอนว่าผู้คนทางเต็นท์บัญชาการก็แตกตื่น ไม่นานก็เห็นคนจำนวนมากกรูกันเข้ามา
แม้ซูหลีหยางจะมีบาดแผลติดตัวอยู่ แต่เขากัดฟันใช้พลังแปลงร่างเป็นสัตว์ จึงยังมีพละกำลังในการต่อสู้อยู่บ้าง ไม่นานก็จัดการทหารที่กระจัดกระจายอยู่หลายคนได้
“ตายซะ ไอ้ลูกเต่า! ใครใช้ให้แกทรมานฉัน!”
ฉืออิ่งเองก็ไม่ลืมภารกิจ เมื่อเห็นเบต้าคนนั้นยังถูกขังอยู่ในกรง เขาก็รีบทำลายกรงออก
“พวกนายทุกคนวิ่งเข้าไปในป่า ส่วนจะหนีรอดหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของพวกนายแล้ว!”
คนเหล่านั้นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวขอบคุณด้วยเสียงสั่น ๆ แล้วมุดเข้าไปในป่า
เสิ่นเฉินซู่มองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“เขาคิดจะทำอะไร?!”
ไหนบอกว่าจะไม่ยุ่งเรื่องชาวบ้านไง?
ดูท่าทางตอนนี้แล้ว หรือว่าเขาคิดจะช่วยคนพวกนี้ทั้งหมด?