เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 270 ระดับผสานกายาระยะกลาง
เวิ่นเฉินเสินจวินและเหวินเซิ่งเสินจวินได้ยินเช่นนั้นก็คลายความกังวลลงไปบ้าง
“ทว่า ด้วยนิสัยของเฟยอวี่ แม้จะเป็นเพียงผู้สมรู้ร่วมคิด เขาก็ต้องเอาเรื่องอยู่ดี” เหวินเซิ่งเสินจวินยังคงเอ่ยด้วยความกังวล
เทพจวินทั้งสามมองหน้ากันไปมา อดไม่ได้ที่จะนึกเสียใจว่าเหตุใดครานั้นถึงได้มือซนนัก หากพวกตนไม่มือซน ไฉนเลยจะต้องมานั่งอกสั่นขวัญแขวนเยี่ยงตอนนี้เล่า!
“หรือมิเช่นนั้น พวกเราหนีกันเถิด!” เวิ่นเฉินเสินจวินเสนอขึ้น
“ถูกแล้ว พวกเราไปซ่อนตัว หลบไปสักหลายหมื่นปีแล้วค่อยกลับมาปรากฏตัวต่อหน้าเขา ถึงตอนนั้นเขาคงคลายโทสะแล้ว คงไม่ทุบตีพวกเราแล้วกระมัง” เหวินเซิ่งเสินจวินกล่าวอย่างไม่เอาถ่านยิ่งนัก
เมื่อเทพจวินทั้งสามหารือกันตกลงแล้ว จึงเตรียมจะออกไปจากวิหารเทพบูรพา
“พวกท่านทั้งหลาย คิดจะหลบหนีไปที่ใดรึ?” น้ำเสียงเย็นยะเยือกพลันระเบิดก้องขึ้นข้างหูของเทพจวินทั้งสาม