กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 264 ช่วยข้าหลอมโอสถหนึ่งร้อยปี
“มิใช่ ข้ามาเพื่อช่วยท่านออกไปต่างหากเล่า!” ซ่งเสี่ยวเยวี่ยแย้มยิ้ม
“ช่วยข้าออกไปหรือ” ตานซือนึกว่าตนเองฟังผิดไป “ผู้ที่คุมขังข้าคือผู้บำเพ็ญระดับมหายานเชียวนะ! เซียนหญิงดูแลตนเองให้ดีก่อนเถิด เฒ่าชราผู้นี้เคยชินกับการอยู่ที่นี่แล้ว!”
“จริงหรือ ท่านแน่ใจนะว่าไม่ออกไป เช่นนั้นข้าไปละ”
จากนั้น ซ่งเสี่ยวเยวี่ยก็พึมพำกับตนเองว่า “ข้านึกว่าหูฉงเฉวียนตายแล้ว ท่านจะคิดหลบหนีเสียอีก จึงเตรียมจะยื่นมือเข้าช่วย คิดไม่ถึงว่าท่านจะชอบอยู่ที่นี่ ดูท่าข้าคงจุ้นจ้านเกินไปแล้ว!”
ตานซือได้ยินคำว่า “หูฉงเฉวียนตายแล้ว” ร่างกายก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง จากนั้นก็ดีดตัวลุกขึ้นจากพื้นในทันที