เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 จำต้องผนึกประสาทสัมผัสทั้งห้าของพวกเจ้า
พวกเขามองไปยังกระจกมายา มิใช่บอกว่ามนุษย์เงือกอยู่ทิศทางตรงกันข้ามกับพวกตนหรอกหรือ!
ไฉนเสียงเพลงกลับยิ่งมายิ่งแจ่มชัดเล่า
กระจกมายาก็งุนงงจับต้นชนปลายไม่ถูกเช่นกัน เสียงเมื่อครู่อยู่อีกทิศทางหนึ่งจริง ๆ นี่นา!
จากนั้น พวกเขาก็เห็นผิวน้ำพลันกระเพื่อมเป็นระลอกคลื่น ตามติดด้วยเงาร่างคนหลายสายโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา พวกเขามีเครื่องหน้าอันงดงาม สยายเส้นผม แม้ร่างกายท่อนบนจะโผล่พ้นผิวน้ำ ทว่ามิได้ส่งผลกระทบต่อความเร็วในสายน้ำของพวกเขาแม้แต่น้อย
“เป็นมนุษย์เงือก!” ซ่งเสี่ยวเยวี่ยร้องอุทานด้วยความตกใจ การแต่งกายของคนเหล่านี้ละม้ายคล้ายกับลั่วเหราองค์หญิงเผ่ามนุษย์เงือกผู้นั้นยิ่งนัก
เมื่อนึกถึงลั่วเหรา ภายในใจของซ่งเสี่ยวเยวี่ยกลับสงบลงอย่างรวดเร็ว