เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 201 ข้าเคลื่อนไหวคนเดียวตามลำพังดีกว่า!
เวลาสามวันผ่านพ้นไปในพริบตา
อาการใจสั่นของเซียวจวิ้นเฉินไม่เพียงไม่ทุเลาลงแม้แต่น้อย กลับมีแนวโน้มทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น เขาเอามือกุมหน้าอกตนเองอยู่เป็นระยะ
“นอกจากผลหลิงหลงสิบทิศแล้ว อาณาเขตลับสำนักหวนต้นกำเนิดแห่งนั้นก็ไม่มีของดีอันใดอีก ความจริงจะไปหรือไม่ไปก็มิใช่เรื่องสำคัญอันใด” เซียวจวิ้นเฉินเอ่ยหยั่งเชิง
ซ่งเสี่ยวเยวี่ยย่อมล่วงรู้ว่าเหตุใดเขาจึงกล่าวเช่นนี้ นางถลึงตาใส่เขาคราหนึ่ง “นอกอาณาเขตลับหลิงซี เจ้าเกลี้ยกล่อมอาจารย์อย่างไรเล่า พวกเราก็มิใช่ออกมาอย่างปลอดภัยหรอกหรือ”
เซียวจวิ้นเฉินรู้ดีอยู่แล้วว่าผลลัพธ์จะต้องเป็นเช่นนี้ จึงมิกล้าส่งเสียงอันใดมาโดยตลอด
“ไปกันเถิด ข้าไปส่งเจ้าที่จุดรวมพล” เซียวจวิ้นเฉินจูงมือซ่งเสี่ยวเยวี่ย เดินไปยังที่ทำการของสำนักหวนต้นกำเนิดด้วยกัน