เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 ข้าสามารถคลี่คลายภยันตรายเหล่านั้นได้
“มิใช่ว่าหลังจากบรรลุแกนทอง ผู้บำเพ็ญจะไม่กินไม่ดื่มสิบวันครึ่งเดือนก็ยังไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยหรอกหรือ อาจารย์มีระดับเทพจำแลงแล้ว เหตุใดเพียงวันเดียวจึงเหนื่อยล้าได้เล่า” ซ่งเสี่ยวเยวี่ยแกล้งเอ่ยถามเซียวจวิ้นเฉิน
เซียวจวิ้นเฉินตอบกลับว่า “เช่นนั้นย่อมเป็นอาจารย์หลอกพวกเราแน่แท้ ท่านคงรำคาญที่พวกเราเกะกะสายตาอยู่ที่นี่”
“เจ้าเด็กเหลือขอ หนังคันแล้วใช่หรือไม่” อู๋ซวีจื่อเคาะกะโหลกเซียวจวิ้นเฉินไปทีหนึ่ง ก่อนจะผลักทั้งสองคนออกไปข้างนอก
อู๋ซวีจื่ออยู่ตามลำพังในห้องพลางส่ายหน้าหัวเราะ
เจ้าเด็กเจ้าเล่ห์ทั้งสองคนนี้ กลับเดาใจเขาได้ถูกต้องแม่นยำยิ่งนัก
แม้จะกล่าวว่าเขาไม่จำเป็นต้องลงไป ทว่าก็เตรียมการจะไปดูคนเดียวอีกคราในยามค่ำคืนจริง ๆ