เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 เจ้าอย่าไปฟังเสี่ยวเฉินพูดเหลวไหล
วันรุ่งขึ้น ศิษย์อาจารย์ทั้งสามคนก็ออกเดินทาง
ยานพาหนะที่พวกเขานั่งยังคงเป็นเรือเหาะใบไม้เขียวลำเดิมนั้น
ยังคงเป็นเซียวจวิ้นเฉินที่ทำหน้าที่ขับเคลื่อน ทว่าครั้งนี้อู๋ซวีจื่อมิได้นอนเอกเขนกเหมือนคราวก่อน หากแต่นั่งสงบนิ่ง ปล่อยจิตตระหนักรู้ออกไปภายนอกตลอดเวลา
ซ่งเสี่ยวเยวี่ยเองก็มิได้ปล่อยเวลาให้เปล่าประโยชน์ นางหลับตานั่งบำเพ็ญวิชากลั่นเทพด้วยแสงเทวะอยู่ตรงนั้น
“อาจารย์ ถึงเขตชายขอบป่าหมื่นอสูรแล้วขอรับ” เซียวจวิ้นเฉินหยุดเรือเหาะ
อู๋ซวีจื่อและซ่งเสี่ยวเยวี่ยลืมตาขึ้นพร้อมกัน
“ไม่เลว ความขยันขันแข็งเช่นนี้ มีเค้าลางสง่างามเหมือนอาจารย์ผู้นี้ในอดีตมิมีผิด” อู๋ซวีจื่อยังมิได้รีบร้อนลงจากเรือเหาะ เอ่ยปากชมเชยซ่งเสี่ยวเยวี่ยยกใหญ่