กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 ยามข้าโกรธก็อยากซัดมันสักครา
“อืม” ซ่งเสี่ยวเยวี่ยพยักหน้ารับคำ
เจ้าสิ่งที่อยู่เบื้องหน้านี้ดูไม่ร่าเริงมีชีวิตชีวาเท่ากระจกมายา
ชั่วขณะหนึ่งซ่งเสี่ยวเยวี่ยก็ไม่รู้ว่าควรวางตัวร่วมกับมันเช่นไร
ยังคงเป็นกระจกมายาที่เอ่ยแนะนำว่า “เจ้าหมอนี่คือประตูมิติ มันพาข้ากับชิงไต้หนีจากโลกเซียนมายังโลกเบื้องล่าง ก่อนจะตกลงสู่สุญตา เมื่อครู่นี้ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของมัน จึงจากไปไล่ตามมัน ติดตามมาจนถึงที่แห่งนี้”
“ตกลงสู่สุญตา แล้วเหตุใดจึงปรากฏตัวขึ้นในอาณาเขตลับหลิงซีอีกเล่า?”
“เรื่องนี้เจ้าต้องถามมัน ข้าไม่รู้หรอก” กระจกมายาผลักปัญหาออกไป เมื่อครู่มันมัวแต่ไล่ตามเสี่ยวคงจื่อ จากนั้นก็ลงมือสู้กัน จึงยังไม่ทันได้ถามเรื่องเหล่านี้