กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 ผู้บำเพ็ญยุคบุพกาล
วานรวิญญาณเฒ่ากล่าว “มองข้าทำไม ข้าเป็นสัตว์อสูร มิใช่มนุษย์ ย่อมไม่รู้จักตัวอักษรของเผ่ามนุษย์อยู่แล้ว”
หวงเฮ่อคิดในใจ วานรเฒ่าตัวนี้ไม่รู้จักก็คือไม่รู้จัก จะพูดจาดี ๆ หน่อยไม่ได้หรือไร จากนั้นจึงกระแอมไอสองครา แล้วกล่าวอย่างเกรงใจว่า “พวกสัตว์ของพวกเราก็ไม่ชำนาญตัวอักษรของเผ่ามนุษย์พวกเจ้าเช่นกัน เอาเช่นนี้หรือไม่ พวกเจ้านำกลับไปหาคนศึกษาค้นคว้าดู รอให้กระจ่างชัดว่าบนนั้นเขียนสิ่งใดไว้ ค่อยมาบอกพวกเราสักคำ”
นางยังคงอยากรู้อยากเห็นยิ่งนักว่าบนนั้นบันทึกสิ่งใดไว้
ฉี่เฟิงคิดในใจ ไฉนต้องยุ่งยากถึงเพียงนี้
เห็นเพียงนางร้องเรียกกู้ชิงโจว “ศิษย์พี่กู้ ท่านลองมาดูเถิด บนนี้ใช่อักษรโบราณหรือไม่”