กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 89 ฆ่าชิงสมบัติจึงเป็นเรื่องปกติ
“เรื่องอื่นช่างมันเถอะ ค้อนที่ข้าใช้หลอมอาวุธยังอยู่ข้างในนั้นด้วย ก็ถูกเอาไปด้วยเช่นกัน”
“เตาหลอมโอสถของข้า!”
ที่แท้ซ่งจื้อหย่วนถูกเสียงร้องไห้ของลู่หมิงถิงปลุกให้ตื่นขึ้น พอพบว่าถุงเก็บของตนเองหายไป ก็ร้องไห้โฮตามลู่หมิงถิงอยู่ตรงนั้นไปด้วยกัน
ทุกคนถูกพวกเขาร้องไห้จนปวดหู
ซ่งเสี่ยวเยวี่ย : คนของสำนักอู๋สิงเหตุใดถึงได้ชอบร้องไห้กันขนาดนี้ เซียวจวิ้นเฉินคงไม่มีนิสัยเสียเช่นนี้ด้วยหรอกกระมัง!
“พอได้แล้ว บุรุษตัวโต เอาแต่ร้อง ๆๆ มีอันใดน่าร้องไห้นัก ร้องไห้แล้วจะร้องเอาถุงเก็บของกลับคืนมาได้รึ” ผู้อาวุโสหวงเอ่ยอย่างรำคาญใจ
“อาจารย์อา ค้อนหลอมอาวุธของข้าหายไปแล้ว!”
“อาจารย์อา เตาหลอมโอสถของข้าหายไปแล้ว!”