เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 สำนักอู๋สิงหนึ่ง
ยอดเขาภูเขาเทียนอวิ๋น
อู๋ซวีจื่อกับผู้อาวุโสหวงนั่งประจันหน้ากัน ตรงกลางระหว่างคนทั้งสองวางไว้ด้วยกระดานหมากกระดานหนึ่ง บนกระดานหมากนั้นหมากดำหมากขาวสลับซับซ้อน เห็นได้ชัดว่ากำลังประหัตประหารกันอย่างดุเดือด
“เสี่ยวเฉินออกไปสี่ห้าเดือนแล้วยังไม่กลับมา เหตุใดเจ้าถึงไม่ร้อนใจเลยแม้แต่น้อย” ผู้อาวุโสหวงถือเม็ดหมากสีขาวแวววาวหมดจดไว้ในมือพลางชั่งน้ำหนัก สายตาจับจ้องกระดานหมาก ลังเลอยู่นาน จึงวางเม็ดหมากสีขาวลงบนตำแหน่งหนึ่ง
อู๋ซวีจื่อเห็นเช่นนั้น มุมปากพลันยกขึ้นเล็กน้อย ในแววตาพรายประกายรอยยิ้มที่ยากจะสังเกตเห็นขึ้นมาสายหนึ่ง
เขาวางหมากลงไปติด ๆ กันอย่างสุขุมเยือกเย็น จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจว่า “มีอันใดต้องร้อนใจ เสี่ยวเฉินเฉลียวฉลาดปราดเปรียวยิ่งนัก ย่อมไม่มีทางเกิดเรื่องแน่นอน”