เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 ไก่ฟ้าห้าสีและหญ้าเจ็ดดารา
“ช่างเป็นฝูงหนูโง่เขลาเสียจริง แม้แต่หลักการที่ว่าข้าศึกจนตรอกมิควรไล่กวดก็ยังไม่เข้าใจรึ” เมื่อเห็นเหล่าหนูเพลิงปฐพีพากันแตกฮือวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน กระจกมายาก็เอ่ยเหน็บแนมขึ้นมาข้าง ๆ
“หากมิใช่เพราะมีดวงกายเพลิงอยู่ ผู้ที่ต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนในยามนี้คงเป็นพวกเราแล้ว” เซียวจวิ้นเฉินกล่าว
“นั่นเป็นข้อสันนิษฐานของเจ้า ข้อสันนิษฐานย่อมหมายถึงสิ่งที่ไม่เกิดขึ้นจริง เรื่องที่ไม่เกิดขึ้นจริงย่อมไร้ความหมาย พูดออกมาก็เป็นเพียงคำพูดไร้สาระมิใช่รึ” สิ่งที่กระจกมายาชมชอบที่สุดก็คือการทุ่มเถียงกับเซียวจวิ้นเฉิน
ซ่งเสี่ยวเยวี่ยจึงต้องทำหน้าที่เป็นผู้ไกล่เกลี่ยอีกครา “เอาเถิด ๆ แต่ละคนพูดน้อยลงคนละคำเถอะ”
“ข้าหาใช่มนุษย์ไม่ ข้าคือกระจกเซียนที่มีวิญญาณอาวุธต่างหาก” กระจกมายากล่าว