เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 เข้าสู่มิติ
แม้ซ่งเสี่ยวเยวี่ยจะกำลังวิ่งรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว แต่นางก็ยังสัมผัสได้ถึงสายตาตัดพ้อของเซียวจวิ้นเฉินที่ทอดมองมายังตนเป็นระยะ จนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกจนใจ “เป็นอะไรไปอีกเล่า”
“เจ้าลำเอียง เหตุใดเมื่อครู่เจ้าจึงปิดปากข้าเพียงคนเดียว แต่กลับไม่ยอมปิดปากเสี่ยวจิ้งเล่า” เซียวจวิ้นเฉินกล่าวหาด้วยความกระฟัดกระเฟียด ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยใจและไม่พอใจ
เมื่อเผชิญหน้ากับการตัดพ้อของเซียวจวิ้นเฉิน ซ่งเสี่ยวเยวี่ยก็ได้แต่หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก
นางผายมือทั้งสองข้างออกอย่างจนใจพลางเอ่ยอธิบายว่า “ขอร้องเถอะ พี่ใหญ่เซียว ข้าหาปากของเสี่ยวจิ้งไม่เจอว่าอยู่ตรงไหน จะให้ข้าปิดอย่างไรเล่า”
พอได้รับการเตือนสติจากซ่งเสี่ยวเยวี่ยเช่นนี้ เซียวจวิ้นเฉินก็พลันได้สติคิดได้ในทันที
กระจกมายาก็คือกระจกบานหนึ่ง มันแปลงกายให้มีแขนขาสี่ข้าง ทว่ามิได้แปลงอวัยวะทั้งห้าบนใบหน้าออกมาเสียหน่อย