กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 56 ออกจากหุบเขาหมอกมายา
อย่างไรเสียเสี่ยวไกวก็เป็นเพียงสัตว์อสูรวัยเยาว์ เรี่ยวแรงย่อมมีขีดจำกัด ขุดไปได้หนึ่งชั่วยามก็ต้องพักผ่อนครู่หนึ่ง กินหินวิญญาณหนึ่งก้อนเพื่อฟื้นฟูหน่วยพลังงาน
ถึงจะเป็นเช่นนี้ จำนวนหินวิญญาณที่เสี่ยวไกวขุดได้ก็ยังมากกว่าผลรวมที่เซียวจวิ้นเฉินและซ่งเสี่ยวเยวี่ยสองคนง่วนทำอยู่หลายชั่วยามรวมกันอย่างไม่อาจเทียบติด
เนื่องจากถูกม่านหมอกหนาทึบปกคลุม ภายในหุบเขาจึงไม่อาจจำแนกได้เลยว่ายามนี้เป็นกลางวันหรือกลางคืน
พวกเขาทำได้เพียงอาศัยสัญชาตญาณของร่างกาย หิวก็กิน เหนื่อยก็พักผ่อน เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไปเช่นนี้โดยไม่มีผู้ใดรู้แน่ชัดว่าล่วงเลยไปนานเท่าใดแล้ว ในที่สุดหินวิญญาณทั้งหมดในถ้ำเหมืองก็ถูกเสี่ยวไกวขุดจนเกลี้ยงสิ้น