กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 แม่หนู เจ้าเข้ามานี่
เซียวจวิ้นเฉินเกิดความคิดแวบขึ้นมา จึงลงมือตัดเหลาท่อนไม้ขึ้นมาท่อนหนึ่งตามใจชอบ จากนั้นก็โยนมันลงสู่พื้นดิน รอจนกระทั่งท่อนไม้ตกถึงพื้นแล้วหยุดนิ่ง ทิศทางที่ปลายแหลมของมันชี้ไป ก็คือทิศทางที่พวกเขาตัดสินใจจะมุ่งหน้าไป จะว่าไปก็น่าประหลาด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโชคของพวกเขาดีเกินไป หรือเป็นเพราะอสูรเงาหมอกในหุบเขาแห่งนี้ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้นแล้ว เดินทางไปเช่นนี้เป็นระยะทางค่อนข้างไกล กลับไม่ถูกอสูรเงาหมอกลอบโจมตีอีกเลย
ขณะที่เซียวจวิ้นเฉินกำลังเตรียมจะโยนท่อนไม้อีกคราเพื่อเลือกทิศทางมุ่งหน้าแห่งใหม่ ซ่งเสี่ยวเยวี่ยที่อยู่ด้านข้างก็พลันบังเกิดความรู้สึกประหลาดขึ้นในใจ นางดึงแขนเสื้อของเซียวจวิ้นเฉินเบา ๆ “พี่ใหญ่เซียว”